|
1. POCZYTAJ I POROZMAWIAJ O PAPUGACH ZANIM
PRZYNIESIESZ MNIE DO DOMU
Nie jestem domowym zwierzęciem, takim jak kot czy
pies. Nadal mam w sobie ducha dżungli. Mam specjalne
potrzeby, których możesz nie być w stanie zaspokoić.
Proszę, nie przekonaj się o tym za późno, za późno dla
mojego dobrego samopoczucia, czy nawet życia. I proszę,
nie nabywaj jednego z moich dzikich kuzynów złapanych w
dżungli - to zagrozi jego życiu i zdrowiu; nie
uczestnicz w tym procederze!
2. UMIEŚĆ MNIE W NAJWIĘKSZYM POMIESZCZENIU JAKIE
MOŻESZ MI DAĆ
W naturze fruwam po lasach i sawannach. Zrezygnowałam
z tego wielkiego daru dla Twojej przyjemności.
Ostatecznie daj mi przynajmniej tyle miejsca abym mogła
prostować skrzydła i ćwiczyć. I potrzebuję zabawek
dla rozrywki oraz drewna do dziobania, nie mając tego,
mogę pomylić Twój dom z lasem, a meble z drzewami.
3. KARM MNIE ODPOWIEDNIĄ KARMĄ
Potrzebuje różnorodnego, świeżego i odżywczego
pokarmu, nawet jeśli zajęłoby Ci dużo czasu jego
przygotowywanie. Nie przeżyję, jedząc samo ziarno. Zanim
mnie kupisz daj sobie czas na poznanie moich potrzeb
żywieniowych.
4. POZWÓL MI MIEĆ "SPOŁECZNE ŻYCIE"
Jestem towarzyskim zwierzęciem żyjącym w stadzie. Nie
jestem jednak człowiekiem, więc musisz mnie wielu rzeczy
nauczyć. Jak żyć z Tobą, z rodzeństwem. Wymagam także
regularnie poświęcanego mi czasu - i jest to ważniejsze
niż niespodzianki pojawiające się w Twoim rozkładzie
dnia. Jestem wszak żyjącą i czującą istotą - muszę móc
uwierzyć, że jesteś dla mnie oparciem, muszę mieć do
Ciebie zaufanie i móc zawsze na Ciebie liczyć.
5. STWÓRZ MI ODPOWIEDNIE WARUNKI HIGIENICZNE
Być może lubię rozrzucać jedzenie i inne rzeczy, ale
potrzebuję czystości. Moja skóra wysycha bez regularnych
kąpieli, moje pióra nie przylegają odpowiednio jak są
potłuszczone. Jeśli woda i jedzenie nie będą należycie
czyste, mogę zachorować.
6. POTRZEBUJĘ SWOJEGO WŁASNEGO LEKARZA
Zapewne nie znasz mojej fizjologii i dlatego możesz
nie zauważyć w odpowiednim czasie, że jestem chora.
Ukrywam oznaki choroby tak długo, jak można (pamiętasz
jeszcze, co mówiłam o życiu w dżungli, gdzie jest dużo
drapieżników?), dlatego może być za późno, jak zauważysz
coś niepokojącego. Potrzebuję lekarza, specjalisty od
ptaków, nie innego lekarza. Jeśli nie możesz mi go
zapewnić, to może wcale nie powinieneś mnie zabierać do
domu...
7. NIE KARZ MNIE
Tak jak ja nie zawsze rozumiem Twoją osobowość, tak
samo Ty możesz nie rozumieć mojej. Nie chcę przysparzać
problemów, ale ja znam dżunglę, a dom jest dla mnie
obcym środowiskiem. Jeśli coś popsuję, nie krzycz na
mnie i nie bij mnie. Jestem bardzo wrażliwa i mogę już
nigdy więcej Ci nie zaufać jeśli mnie uderzysz. Twoja
ręka jest dla mnie czymś bardzo dziwnym, czasami
strasznym. My, papugi, nie uczymy się przez tresurę -
agresja służy tylko do ochrony samego siebie.
8. MÓW MOIM JĘZYKIEM
Wiem, że się denerwujesz, kiedy ja wywracam moją
miskę z wodą, rozrzucam jedzenie, krzyczę czy skubię
piórka. Nie robię tego jednak Tobie na złość.
Prawdopodobnie w ten sposób usiłuję Ci coś powiedzieć
(może że jestem samotna, przygnębiona lub że coś mnie
boli). Naucz się mówić MOIM językiem (ciała). Wspomnij,
że ja jako jedyne stworzenie na Ziemi uczę się mówić
Twoim językiem.
9. ZAUWAŻ WE MNIE ŻYWĄ ISTOTĘ, INDYWIDUALNOŚĆ
Jestem żyjącą i czującą istotą. Nie ma drugiej takiej
samej papugi jak ja. Nie bądź, proszę, niezadowolony
jeśli nie będę mówić tak, jak tego oczekujesz, albo jak
nie będę wykonywać sztuczek, jakich mnie uczysz, a jakie
umie papuga Twojego przyjaciela. Jeśli jednak poświęcisz
mi dostatecznie dużo uwagi (a ja zawsze jestem z Tobą,
czy wiesz o tym, czy nie), pokażę Ci, że jestem
wyjątkowa i mogę dać Ci znacznie więcej niż mówienie i
sztuczki. Daj mi szansę pokazania Ci kim jestem, a
myślę, że nie będziesz tego żałować. I pamiętaj, ja nie
jestem dekoracją, nawet najpiękniejszego salonu. Nie
jestem też symbolem statusu.
10. DZIEL ZE MNĄ SWOJĄ MIŁOŚĆ
Przede wszystkim pamiętaj, że jesteś dla mnie Kimś
Wyjątkowym, pokładam w Tobie całą moją nadzieję i
ufność... My papugi jesteśmy monogamiczne. Dlatego
proszę, nie zostawiaj mnie samej na dłużej, to może być
dla mnie rozpacz, z której się nie podniosę. Jeśli to, o
co proszę jest dla Ciebie niewykonalne, to pamiętaj:
poznaj moje potrzeby ZANIM weźmiesz mnie do domu. Nawet
jeśli urodzi Ci się dziecko czy dostaniesz nową pracę,
nie możesz mnie zaniedbać - pamiętaj, odpowiedzialność
za mnie przyjąłeś na siebie WCZEŚNIEJ. Jeśli myślisz, że
możesz mnie opuścić, ponieważ umrzesz, zapewnij mi
przyszłość póki jeszcze żyjesz. Mogę bowiem dożyć bardzo
sędziwego wieku, ale nie mogę zatroszczyć się sama o
siebie. Pamiętaj, jestem w małej klatce, a dookoła mnie
są zupełnie inne, bezskrzydłe i pozbawione dzioba
istoty.
11. TWOJE PRAWA
Masz wiele praw, ale ja mogę zapewnić tylko jedno.
Jeśli będziesz postępował ze mną tak, jak opisałam
wyżej, odwdzięczę się bezkresną miłością, wiedzą,
pięknem, oddaniem; dzięki mnie odkryjesz ponownie
cudowny świat, jakiego nie widziałeś, odkąd przestałeś
być dzieckiem. Gdy weźmiesz mnie do domu, staniesz się
mym Przewodnikiem Stada, a Twój dom całym moim
wszechświatem na całe moje życie. Wstrzymałabym dla
Ciebie Słońce, gdybym tylko mogła. Jesteśmy jednym
Sercem i jedną Duszą.
Autorem oryginalnego angielskiego tekstu jest dr Stewart
A. Metz, tekst pochodzi ze stron
Old World Aviares
UWAGA: tekst ten może być kopiowany na inne strony o
papugach pod dwoma warunkami. Po pierwsze należy nas
poinformować o zamieszczeniu kopii tego tekstu i podać
link do strony gdzie został on umieszczony. Po drugie na
GÓRZE, NAD tekstem należy umieścić informację o treści:
"Tekst pochodzi ze stron Papuzie Centrum Informacyjne -
http://www.papugi.dt.pl
i został zamieszczony za zgodą autorów". Informacja ta
ma być napisana czcionką większą niż sam tekst.
Zastrzegamy sobie jednak prawo żądania wycofania tekstu
ze strony, która wg nas nie spełnia choć minimalnych
wymogów stawianych przez nad stronom internetowym.
|